آماده سازی کلیشه ماسک سفید (فارسی)

آماده سازی ماسک سفید

آماده سازی کلیشه ماسک سفید، در این آموزش به ایجاد ماسک برای تصاویر در فتوشاپ می پردازیم، در بیشتر کارهای ادیت فلکسو می بایست از ابزار چنل میکسر استفاده شود و ایجاد فضای مشخص برای ماسک لازم است.

ایجاد لایه ماسک به صورت برش و استفاده از ابزار براش Brush یا چنل آلفا Alpha و با استفاده از ابزار pen برای ایجاد ماسک سفید، پوشش های موضعی و یا کم کردن اضافه رنگ های از لازمه های کار ادیت تصاویر می باشد.

 

کاربردهای تکنیک آماده سازی کلیشه ماسک سفید در فتوشاپ Mask: 

۱- ساختن ماسک سفید برای رنگ های اسپات پوششی سفید در چاپ متریال های شفاف در چاپ فلکسوگرافی یا روتوگراور (هلیو)
۲- ماسک پوشش برای یووی های برجسته در چاپ افست
۳- جدا سازی تصاویر برای استفاده از تکنیک های GCR و UCR یا UCA برای کم کردن درصد رنگ های اضافه «سایان و یا مجنتا»
۴- اصلاح تصاویر

 

پوشش یا کوتینگ یک مرکب بی رنگ یا رنگی در رو و یا بستر چاپ نیازمند تهیه پلیت و کلیشه ای است که اصطلاحا به آن پلیت تن پلات آن رنگ می گویند؛ ساخت فایل این پلیت در طراحی کار دشواری نیست و فقط باید موارد بسته به هر شیوه چاپ و میزان فیلم مرکب آن در نظر گرفته شود، در بسترهای شفاف یا ترانسپارنت (فیلم های پلیمری) بطور کلی قبل یا بعد از چاپ بسته به شیوه چاپ رنگ سفید چاپ می شود.

در گاهی از موارد در ابتدا سفید چاپ می شود و روی آن سایر مرکب های CMYK و یا ساختگی و در بسیاری از موارد (چاپ از داخل) پس از چاپ تمام لایه های رنگی و واحد های چاپ رنگ سفید چاپ خواهد شد.

رنگ ساختگی یا اسپات در چاپ

آماده سازی فایل چنل رنگ اسپات

آماده سازی طراحی فلکسو، بعد از استفاده از آموزش ساختن ماسک، ایجاد لایه رنگ اسپات نیز لازمه بیشتر پروژه های چاپ فلکسوگرافی است. استفاده از رنگ های پنجم و بیشتر در بسیاری از موارد به کیفیت کار چاپی کمک می کند که می بایست آنرا تشخیص داده و بدرستی به طرح اضافه نمایید.

 

 

آماده سازی فایل طراحی فلکسو و رنگ های ساختگی، ترکیبی یا در اصطلاح اسپات Spot Color در فرآیند و تولید یک پروسه چاپ اعم از افست ، فلکسوگرافی و یا هلیو بر کیفیت و هزینه های تولید اثر زیادی دارد. آموزش و یادگیری تکنیک اجرای این روش در کلیپ بالا بطور مختصر نمایش داده شده، روش های دیگری برای بالا بردن کیفیت و سرعت نیز وجود دارد.

 

ترپینگ و آماده سازی فایل

ترپینگ و آماده سازی فایل

آماده سازی فایل فلکسو لفاف ، اکثر پروژه های چاپ در فلکسو و روتوگراور (هلیو) جابجایی چاپ بسیار است و در مواردی عدم انطباق زیاد و قابل رویت است برای رفع این مشکل می بایست از تکنیک لب پوشانی برای طرح استفاده نمایید، که در صنعت به آن ترپ Trap می گویند، در این جا این شیوه در نرم افزار ai آموزش داده شده است.

 

 

در آماده سازی فایل فلکسو لفاف یکی از عوامل مورد آزار تمام ناظران چاپ و سفارش دهنده ها جابجایی واحد های چاپ و در واقع رجیستر نشدن (نت نشدن) و عدم اطباق رنگ های چاپ است ، در افست این خطا بسیار ناچیز است و قابل رویت با چشم غیر مسلح نیست اما در چاپ فلکسو و هلیو میزان بازی چاپ بقدر است که به راحتی دیده می شود.

در بسیاری از ماشین آلات جدیدی که وارد شده این شاخص های کنترلی نصب شده و خطای چاپ را تا حد بسیار زیادی کاهش داده اما همچنان وجود دارد، برای این مشکل باید یک مرز مشترک بسازیم تا از این جابجایی و دیده شدن آن جلوگیری کنیم.

گاهی در مواقعی ایجاد این مرز مشتر در فایل طراحی نیز با مخالفت سفارش دهنده یا طراح پروژه همراه است که به دلیل عدم آشنایی با شیوه چاپ و خطاهای حین تولید است، در مواردی که که آبجکت مورد نظر بسیار ریز باشد از این اجرای این تکنیک صرف نظر می کینم، زیرا باعث خطای بیشتر و دید نامناسب محصول چاپی می شود.

آماده‌سازی فایل فلکسو لفاف

آماده‌سازی فایل فلکسو لفاف

آماده‌سازی فایل فلکسو؛ در زمینه چاپ فلکسوگرافی و روتوگراور بعد از فرا گرفتن آموزش ترپ، ماسک ساختن و ایجاد چنل رنگ های اسپات باید تمامی این موارد را در یک پروژه واقعی اجرا نمایید، در این بخش ویدئو به زبان فارسی به صورت کامل به اجرای این فایل می پردازد.

 

چرا باید آماده‌سازی فایل فلکسو قبل از چاپ انجام شود؟

به منظور ایجاد هماهنگی بین واحد های تولیدی گوناگون و درستی اجرای کل فرآیند تولید و چاپ یک محصول مطابق آنچه سفارش دهنده تقاضا داشته، می بایست فردی تمام موارد گرافیکی و فنی پروسه تولید را در قایل چاپ در نظر بگیرید، به تصمیم گیری، اجرا و پیاده سازی این موارد در یک فایل گرافیکی قبل از ساخت کلیشه ژلاتینی یا سیلندر چاپ روتوگراور آماده سازی فایل می گوییم و این موارد در واحد repro   و پیش تولید یک چاپخانه می بایست انجام شود.

قطعا اجرای این موارد باید توسط فردی که علاوه بر طراحی گرافیک و نرم افزار های تخصصی خانواده ادوبی مسلط است انجام گیرد باید فردی توانمند در پیش بینی رفتار تولید باشد تا از بروز ضرر و زیان ناشی از هدر رفتن منابع مالی و زمانی جلوگیری نمایید.

این فرد از نظر ما باید در چاپخانه مستقر بوده و با شرایط آن خط و روش تولید فایل را آماده نماید، امروز بدلیل کاهش هزینه ها فایل اولیه برای کلیشه ساز و سیلندر سازی ارسال و تقاضای آماده سازی فایل می شود، فرد علی الرغم توانایی در برخی موارد کلی ، قادر نیست که تمام جزییات مطابق خواست خط تولید آن واحد صنفی را تامین نماید و این امر در حین تولید منجر به بروز خسارت مالی و زمانی در سیستم تولید می گردد. مشکل دیگر عدم ارسال فایل ادیت شده به چاپخانه است و این بانک اطلاعاتی ناقص از سفارشات خود یک زنگ خطر برای واحدهای صنفی چاپ است. 

عدم برگزاری دوره های آموزشی برای کارمندان محیط اداری و تولیدی باعث بیشتر این خسارت هاست، عدم جذب نیروی توانمند و آشنا به چاپ و همچنین نبود دوره های آکادمیک اصولی کافی از جمله مشکلات تمام چاپخانه های ماست…

فلکسو یا فلکسوگرافی

چاپ فلکسو یا فلکسوگرافی

فلکسو یا چاپ فلکسوگرافی به انگلیسی (Flexography) نمونه‌ای از فرآیند چاپ است که با بهره گیری از یک صفحه انعطاف‌پذیر به نام کلیشه (پلیت فتوپلیمری) که از جنس ژلاتین یا الاستومتر بوده بوسیله یک نورد مرکب رسان بنام آنیلوکس عمل چاپ صورت می‌گیرد.

فلکسو ، ساختار مکانیکی یک واحد فلکسوگرافی

فلکسو ، ساختار مکانیکی یک واحد فلکسوگرافی

این چاپ در اصل نسخه مدرنی از لترپرس است که می‌تواند برای چاپ بر روی تقریباً هر نوع بستر، از جمله فیلم‌های پلاستیکی، فلزی (قوطی های فلزی) یا آلومینیومی (آلومینیوم بلیستر – مصارف دارویی و غذایی)، سلفون – فیلم‌های متالایز و کاغذ مورد استفاده قرار گیرد.
از این روست که از چاپ فلکسو برای چاپ بر روی بسترهای غیر متخلخل جهت انواع فیلم های پلیمری بسته‌بندی مواد غذایی (منظور فیلم های پلیمری با عرض بالا می‌باشد)، لیبل‌های پشت چسبدار به‌طور گسترده ای استفاده می‌شود.

در سال ۱۸۹۰، اولین ماشین چاپ در لیورپول انگلستان به وسیلهٔ Bibby ,Baron و پسرانش ساخته شد.

دردهه ۱۹۰۰ چاپ خانه‌های اروپایی با استفاده از صفحات لاستیک چاپ و آنیلین نفت مبتنی بر جوهر توسعه یافته بودند؛

این شیوه چاپ “چاپ آنیلین” نامیده می‌شد. در دهه ۱۹۲۰ بیشتر ماشین‌های چاپ در آلمان ساخته می‌شدند، در آلمان این فرایند “gummidruck” یا چاپ لاستیکی نامیده می‌شد. در آلمان همچنان امروزه به این نوع چاپ “gummidruck” گفته می‌شود.

در اوایل قرن بیستم، این تکنیک به صورت گسترده ای در بسته بندی مواد غذایی در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت؛

در سال ۱۹۴۰ مدیریت غذا و داروی آمریکا (FDA) رنگ‌های آنیلین را جزء رنگ‌های نامناسب برای بسته‌بندی مواد غذایی طبقه‌بندی کرد و سبب کاهش فروش این نوع دستگاه چاپ گردید. از این رو شرکت‌های خصوصی تلاش کردند با استفاده از نام‌های جدید برای این روش، از جمله “printing Lustro” و “printing Transglo” فروش را بالا ببرند اما به موفقیت چشمگیری دست نیافتند.
حتی بعد از آنکه مدیریت غذا و داروی آمریکا (FDA) چاپ آنیلین را با استفاده از جوهر های جدید در سال ۱۹۴۹ تصویب کرد خرید و فروش این دستگاه های چاپ همچنان رو به کاهش بود و برخی از تولیدکنندگان مواد غذایی هنوز هم حاضر به در نظر گرفتن نام چاپ آنیلین بر روی بسته بندی محصولات شان نبودند. سرانجام نمایندگان صنعت بسته‌بندی به این نتیجه رسیدند که این فرایند نیاز به تغییر نام دارد.

در سال ۱۹۵۱، فرانکلین ماس، مدیر شرکت Mosstype، با انجام یک نظرسنجی در میان خوانندگان مجله خود با نام Mosstyper خواستار ارائه اسامی جدیدی برای این نوع فرایند چاپ شد. بیش از ۲۰۰ نام، ارائه شد که در نهایت یک کمیته به نام کمیته وزن کشی و بسته بندی عبارات سه نام permatone ،rotopake و flexographic که اکثریت آراء پستی را از سمت خوانندگان داشتند را انتخاب و از بین این سه نام نیز ” flexographic” انتخاب شد.

فلکسو و اصول دستگاه های چاپ

از نظر کیفیت ابتدایی و بدوی بودند و برچسب‌ها (لیبل‌های پشت چسبدار) به کیفیت بالاتری نیاز داشت و تا همین اواخر با استفاده از فرایند افست چاپ می شد. از سال ۱۹۹۰، پیشرفت های بزرگی در کیفیت چاپ فلکسو، پلیت‌های فتوپلیمری و مرکب های چاپ حاصل شد.
بزرگترین پیشرفت در چاپ فلکسو در حوزه کلیشه های چاپ (photopolymer)، شامل بهبود مواد اولیه و روش تولید پلیت ها بوده‌ است. سیستم های جدید تولید پلیت یا کلیشه به تازگی پیشرفت خوبی در این صنعت ایجاد کرده است.

سیستم‌ها و تکنولوژی های مستقیم تولید پلیت فلکسو (direct to plate) یا کامپیوتر به پلیت CtP به تازگی بهبودهای خوبی در این صنعت ایجاد کرده است. شرکت های پیشرو مانند: Kodak nx  – Dupont – PlateCrafters – MacDermid LUX – AV Flexologic – Daetwyler – Esko – Asahi Photoproducts پیشگام در تولید جدیدترین فناوری ها از نرم افزارهای ترام گذاری تا شستشو و ساخت پلیت هستند.

فلکسو، مکانیک یک ماشین فلکسوگرافی با تیغه دکتر بلید و چمبر

فلکسو، مکانیک یک ماشین فلکسوگرافی با تیغه دکتر بلید و چمبر

ساختارهای مکانیکی فلکسو

فلکسو، شماتیک یک ماشین استک یا ایستاده فلکسوگرافی

فلکسو، شماتیک یک ماشین استک یا ایستاده فلکسوگرافی

 

۱- ساختار استک
ایستگاه های چاپ به صورت عمودی و ایستاده قرار دارند که دسترسی به واحدها را آسان تر می کند و این ساختار امکان چاپ در دو سمت رول را فراهم می کند.

 

 

 

 

 

 

فلکسو، شماتیک یک سیلندر مرکزی فلکسوگرافی

فلکسو، شماتیک یک سیلندر مرکزی فلکسوگرافی

 

 

۲- ساختار سیلندر مرکزی
در این ساختار تمام واحدهای چاپ در پیرامون یک سیلندر بزرگ قرار دارند. این ساختار فقط امکان چاپ در یک سمت را فراهم می آورد و از نظر انطباق چاپ عالی است.

 

 

 

 

 

شماتیک یک ماشین در خط یا inline فلکسوگرافی

فلکسو، شماتیک یک ماشین در خط یا inline فلکسوگرافی

 

۳- ساختار در خط
این سیستم واحدهای چاپ در یک خط و پشت سر هم قرار گرفته اند. امکان چاپ در دو سمت با استفاده از یک محور اضافه را می توان فراهم کرد. امکان چاپ برروی متریال های ضخیم و سنگین را دارد. این ساختار بیشتر در ماشین‌های چاپ کارتن‌های مقوایی (فلوت دار) و لیبل های پشت چسبدار کاربرد دارد.

 

مزیت های فلکسو

فلکسو مزیت های فراوانی نسبت به چاپ افست داراست، در ابتدا به دامنه رنگی گسترده از پایه حلالی، پایه آب و … تا چاپ بر روی انواع سطوح چاپی از قبیل فیلم های پلیمری، کاغذ و مقوا، فویل های فلزی (آلومینیومی) و … در صنایع گونان می توان اشاره کرد.
محصولات متداول چاپ شده با این شیوه مانند: روزنامه، جعبه ها مقوایی و فلوت دار، بسته‌های منعطف مانند کیسه های خرید فروشگاهی، بسته بندی های بهداشتی و غذایی، لیبل های پشت چسبدار (انواع برچسب)، لیوان های کاغذی، پاکت های مختلف و کاغذ دیواری می باشند.

در سال‌های اخیر حرکت و توسعه به سوی متریال های دو یا چند لایه و لمینتی در این صنعت نیز بوده است. مرکب های فلکسو شبیه به مرکب های استفاده شده در چاپ روتوگراور است با گرانروی (ویسکوزیته) پایین و با مرکب های افست که خمیری (ویسکوزیته بالا) هستند متفاوت است. این گرانروی پایین باعث خشک شدن سریع، تولید بیشتر و در نهایت پایین آوردن هزینه های تولید می‌شود.

سرعت چاپ در این سیستم با توجه به رشد فناوری‌ها تا ۷۵۰ متر در دقیقه می رسد (۲۰۰۰ فوت در دقیقه)، ماشین‌های با عرض بالا (واید وب) بیشتر در صنایع تولید بسته‌بندی مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای دستیابی به بهره وری و تولید بیشتر رول‌های به صورت عرض بالا تولید می‌گردد و در نهایت به تناسب نیاز آن‌ها را بروش می‌دهند.

ترجمه مطلب فوق در دانشنامه ویکی پدیا توسط سایت flexoice.com قرار گرفت است. لینک مطلب ویکی پدیا

 

 

فلکسوگرافی تنها فرآیندی از لترپرس است که هنوز در حال رشد است. بطور گسترده در بسته بندی، لیبل و چاپ روزنامه و دکوراتیو در حال استفاده است. از ویژگی های چاپ فلکسوگرافی استفاده از پلیت های انعطاف پذیر است (کلیشه ژلاتینی فلکسو)؛ نسبت به پلیت های چاپ کتاب استفاده از مرکب های خاص و نوع تغذیه را متفاوت می کند. استفاده از پلیت های منعطف و نرم و مرکب مناسب (با ویسکوزیته پایین) برای بستر چاپ، برای طیف گسترده ای از سطوح جاذب و غیر جاذب ممکن است. قاعده کلی کار چاپ فلکسوگرافی در کلیپ فوق نشان داده شده است.

مرکب با گرانروی پایین روی پلیت منتقل می شود از طریق یک نورد که توسط سلول های به صورت یکسان و هم اندازه ترام گذاری شده است و به آن نورد ترام یا آنیلوکس گفته می شود. ترام گذاری شده از ۲۰۰ تا ۶۰۰ خط در سانتی متر، بر روی سطوح سرامیکی یا فلزی کروم سخت. یک نورد رابر یا پلیت پلاستیکی به سیلندر چاپ متصل شده است. توسط فشار سیلندر چاپ مرکب به بستر چاپ منتقل می شود. (سیلندر چاپ یا فشار)

استفاده از یک تیغه

(همراه با سیستم تغذیه مرکب) – دکتر بلید –  روی سیلندر ترام / آنیلوکس که دارای اثری در جهت ثبات چاپ است و باعث پر شدن سلول های نورد ترام می شود.
با پلیت های پلیمری می توان کیفیت چاپ متوسط و کمی مانند نقوش سخت و جامد و نقاشی خط را بدست آورد.
اما امروزه کیفیت بسیار بالا مورد نیاز است، خصوصا در چاپ و تولید بسته بندی فتو پلیمرهای مورد استفاده از نایلو فلکس، از BASF و Cyrel از شرکت دوپونت که اجازه می دهد ترام های بالای ۶۰ خط در سانتی متر را تولید کرد. ادامه دارد…

برگردان متن: کامیاب کاویانی

نوردهای آنیلوکسی

نوردهای آنیلوکسی در چاپ فلکسو، ابزاری است برای انتقال مقدار مرکب به پلیت چاپ که قابل تغییر است. رول آنیلوکس یک سیلندر سخت است که معمولاً از یک هسته فولادی یا آلومینیوم ساخته شده است که توسط یک سرامیک صنعتی پوشش داده شده است که سطح آن حاوی میلیون ها حفره بسیار ریز است که به عنوان سلول شناخته می‌شود.

بسته به جزئیات تصاویری که باید چاپ شوند، اپراتور چاپ یک سیلندر anilox را با یک گام بالاتر یا پایین‌تر انتخاب می‌کند. از سیلندرهای با حجم بالا استفاده خواهیم کرد هنگامی که مقدار انتقال زیاد مرکب مورد نظر است. آنیلوکس‌های با حجم کم، دقت بالاتر و تعداد خط بیشتر در اینچ برای چاپ تصاویر عکاسی شده یا فرایند چهار رنگ استفاده می‌شوند. گاهی اوقات برای یک پروژه چاپی از چندین نوع آنیلوکس با مقادیر متفاوت استفاده می‌شود. به مرور اپراتورهای چاپ به مهارت استفاده و انتخاب سیلندرهای آنیلوکس خواهند رسید. با توجه به طراحی ماشین چاپ، نورد آنیلوکس در مرکبدان غوطه ور یا توسط یک نورد دیگر که metering roller نامیده می‌شود تغذیه مرکب می‌شود و به هر صورت مقدار زیادی مرکب روی نورد آنیلوکس خواهد نشست و این مقدار توسط یک تیغه که تیغه دکتر نام دارد،کنترل می‌شود.

در نهایت این رول با پلیت فتوپلیمری در تماس مستقیم است و مرکب را بر روی آن منتقل می‌کند.

انتخاب رول Anilox باید بر اساس حجم سلول یا ظرفیت سلول‌های حکاکی شده باشد. نتایج چاپی به توجه به این حجم حاصل می‌شود در بهپلیت و در آخر به سطح چاپ شونده منتقل می‌شود. در نهایت ۲۵ تا ۴۵ درصد از این حجم به سطح چاپ شونده منقل می‌شود. سلول‌های در طول زمان و استفاده به طرق مختلف مانند گرفتگی دچار آسیب می‌شوند.

ما قادر هستیم نوردهایی با سلول‌های مختلف و شمارگان متفاوت تولید کنیم.

نوردهای آنیلوکسی Anilox با استفاده از یک فرایند حکاکی مکانیکی ساخته شده می‌شوند، با استفاده از ابزار سخت مانند مته الماس یا روش‌های مدرن مانند استفاده از لیزر تولید می‌شوند. از خصوصیات رول آنیلوکس انتقال مرکب به پلیت‌های چاپ است: زاویه سلول، حجم سلول و تعداد سلول در خط.

زاویه ۶۰ درجه، حداکثر تراکم را در فضای مشخصی تضمین می‌کند. حجم کمتر باعث کاهش جوهر می‌شود.

مشخصات رول Anilox: تعداد خط یا انتقال حجم

چهار راه برای تعیین رول Anilox وجود دارد. بر اساس حجم انتقال، بر اساس شمارش خط، استاندارد آمریکا یا استاندارد اروپا.

انتقال حجم نوردهای آنیلوکسی

استاندارد اروپایی برای حجم انتقال، cm³ / m² یا سانتی‌متر مکعب در هر متر مربع است که این بدان معنی است که چه حجمی (سانتی‌متر مکعب) از مرکب بر روی سطح (متر مربع) سطح چاپ شونده منتقل خواهد شد.

گاهی اوقات تأمین کنندگان مرکب وزن توصیه‌هایی برای انتقال مرکب بر حسب گرم بر متر مربع ارائه می هند. در این صورت شما قبل از تبدیل g / m² به cm³ / m² باید چگالی مرکب را بدانید.

استاندارد آمریکایی برای حجم انتقال BCM/in² همچنین BCM/sq in یا BCM است که به معنی میلیارد مکعب در هر اینچ مربع است. میکرومتر مکعب (μm³) یک واحد حجم است و یک میلیارد مکعب مکعب (۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ میکرومتر) برابر با ۰٫۰۰۱ سانتی‌متر است، همچنین می‌دانیم که یک متر مربع برابر با ۱۵۵۰ متر مربع است.

به طوری که: 1BCM/in² = 1.55 cm³/m²

منبع: ویکی پدیا

 

خرید محصول: آنیلوکس در فلکسوگرافی+ فایل اکسل Esko + ضمیمه آموزشی

ضمیمه حرفه‌ای آموزشی نوردهای آنیلوکسی

چاپ ۴ رنگ یا CMYK

چاپ CMYK

چاپ CMYK ، در سال ۱۹۰۶ میلادی شرکت Eagle Printing Ink برای اولین بار مرکب CMYK را برای چاپ ۴ رنگ معرفی نمود. این ۴ رنگ عبارتند از سایان (cyan) – مجنتا (magenta) – زرد (yellow) – مشکی (black or key color) که به اختصار CMYK نامیده می‌شوند. آنها دریافتند که با این ۴ رنگ می توان تن‌های رنگی بسیاری را تولید نمود. مطابق نظریه رنگ و نور مدل CMYK یک مدل رنگی کاهشی در نظر گرفته میشود این بدان معنی است که با اضافه شدن این رنگ ها به یکدیگر طول موج آنها کاهش پیدا خواهد نمود از این رو مدل رنگی کاهشی یا subtractive model نامیده می‌شود.

CMYK صنعت چاپ را استاندارد می کند:

در سال ۱۹۵۶ شرکت Pantone Inc با کمک علم شیمی سعی در ساده تر کردن روند چاپ ۴ رنگ نمود و تلاش کرد که این سیستم چاپ را از پیچیدگی های زمان خودش برطرف نماید و بزرگترین دستاورد آنها ساخت مجموعه رنگ‌های پنتون بود. جالبترین پیشرفت آنها این است که با ۱۴ رنگدانه قادر به تولید بیش از ۱۱۴۴ رنگ منحصر بفرد شدند.

ترام‌ها (نقاط با Dot) به صف می شوند:

چاپ از متدی برای ایجاد تصاویر استفاده می نماید که نیم سایه یا ترام نامیده می شود، این روش از سال ۱۸۵۰ توسط چاپخانه ها مورد استفاده بوده و برای ایجاد و ترکیب رنگ های cmyk مجدد مورد استفاده قرار گرفت. این روش از قرارگیری نقاطی همسان و هم شکل در کنار یکدیگر است بطوریکه چشم انسان در تشخیص آنها نانوان است ولی بصورت یک رنگ آنها را تشخیص میدهد. در تمامی چاپ کتاب ها و روزنامه ها و بسته‌بندی ها امروزه از این تکنیک استفاده میشود. در طول سالهای گذشته این متد تکامل یافت برای جلوگیری از خطاهای این روش هر رنگ در یک زاویه خاص قرارداده می شود.

 

۳ رنگ اصلی مدل CMYK:

رنگ آبی سایان Cyan (a greenish-blue color which is one of the primary subtractive colors, complementary to red):

آبی دریایی یا سایان (به یونانی: κύανoς) نام مجموعه‌ای از رنگ‌های بین طیف سبز و آبی است. در طراحی‌های گرافیکی و رایانه‌ای با نام سیان (سنسکریت: شیام) یا آکوا (به لاتین: Aqua) یا سبز-آبی شناخته می‌شود. آبی دریایی یا سایان از ترکیب مقادیر مساوی نور سبز و آبی یا حذف رنگ قرمز از نور سفید به دست می‌آید. به این ترتیب، آبی دریایی مکمل قرمز در RGB و مدل رنگ CMYK است.

رنگ قرمز مجنتا (a light purplish red that is one of the primary subtractive colors, complementary to green) Magenta:

سُرخابی یا مَجنتا (به انگلیسی: Magenta) یا ارغوانی روشن، رنگی شاد و زنده است در فاصله ای برابر میان دو رنگ اصلی سرخ و آبی. نام آن از یکی از اقلام آرایشی سنتی ایرانی به نام سرخاب گرفته شده است. سرخابی رنگ حاصل انقلاب شیمی صنعتی در اواسط قرن نوزدهم بود ، که با اختراع ویلیام پرکین در سال ۱۸۵۶ آغاز شد، که اولین رنگ آنیلین مصنوعی بود. موفقیت عظیم تجاری رنگ و رنگ جدیدی که تولید کرده است ، سایر شیمی دانان در اروپا را به ایجاد رنگهای جدید ساخته شده از رنگهای آنیلین ترغیب می کند.

رنگ زرد (of the color between green and orange in the spectrum, a primary subtractive color complementary to blue; colored like ripe lemons or egg yolks) Yellow:

زرد یکی از رنگ‌های اصلی است. از نظر طیفی، رنگ زرد میان نارنجی و سبز قرار دارد. طول موج نور زردرنگ میان ۵۶۵ و ۵۹۰ نانومتر در طیف نوری قرار دارد.

 

در رابطه با رنگ کلیدی سیاه یا مشکی قبلا مفصل صحبت کردیم که میتوانید از طریق کانال تلگرام یا پست های گذشته دنبال بفرمایید.

ترام

کاربرد ترام در چاپ

ترام یا هافتون (نیم سایه) به جهت نمایش جزئیات تصاویر در چاپ ابداع شد؛ در سال ۱۸۹۱ یک لیتوگراف آلمانی به نام الریش (Ulrich) تصمیم گرفت چاپ تصاویر را با ۴ رنگ و با کمک مشکی (یا خاکستری) انجام دهد که تا آن زمان مرسوم نبود، اما این یک معضل بوجود می آورد و آن این بود که زاویه ترام های رنگ چهارم را چطور باید محاسبه کرد؟ در چاپ رنگی Moiré یا همان پیچازی پدیده ای پیچیده است. با این حال، با بررسی دقیق الگوهای ترام‌گذاری در چاپ رنگی مشخص می‌شود که تغییر رنگ ناشی از همپوشانی ترام‌ها در Moiré است.

در سال ۱۹۰۶ میلادی شرکت Eagle Printing Ink برای اولین بار مرکب CMYK را برای چاپ ۴ رنگ معرفی نمود. این ۴ رنگ عبارتند از سایان (Cyan) – مجنتا (Magenta) – زرد (Yellow) – مشکی (Black or Key color) که به اختصار CMYK نامیده می‌شوند.

ادامه مطلب